Nog trouwen dat is mijn laatste wens !
Vrijdagavond laat gaat de telefoon, Raymond, al heel lang vrijwilliger bij de WensenAmbulance aan de telefoon.
Zijn goede vrienden Brigitte en Michel waren drie maanden geleden nog onbezorgd op vakantie toen ze kort daarna van de artsen te horen kregen dat ze niets meer konden doen voor Brigitte.
Inmiddels ligt Brigitte in een ziekenhuis en heeft nog maar één wens, en dat is trouwen met Michel, voor ze maandag naar het Hospice wordt gebracht.
Ze hebben vandaag een ambtenaar van de burgerlijke stand gevonden die bereid is om naar hun woning in Aalsmeer te komen en nu is de vraag, hoe komt Brigitte daar, morgenochtend om 11.00 u?
Raymond is zelf een ervaren chauffeur dus op zoek naar een verpleegkundige. Toen de afdeling wens coördinatie werd gebeld, nam Richard de telefoon op. Alle wens coördinatoren zijn ervaren verpleegkundigen en toen Richard dit verhaal hoorde, aarzelde hij geen moment. en pakte meteen door en zei, ik ga zelf met die wens mee, dit moet nu meteen geregeld worden”. En dus kreeg Raymond na 15 minuten het verlossende telefoontje en kon hij zijn vriend Michel bellen dat alles door kon gaan de volgende ochtend.
Raymond en Richard gingen de volgende dag op tijd op pad.
“Brigitte lag al op ons te wachten. Zodra Brigitte op de brancard uit het ziekenhuis kwam, voelde ze het ochtend zonnetje op haar gezicht en in combinatie met de koude lucht zag je haar zichtbaar genieten. Heerlijk zei ze, dat winterzonnetje en die koude lucht. Na een vlotte overdracht vertrokken we naar het huis van Brigitte en Michel, waar een paar familieleden en vriendinnen ons warm welkom heten.
Precies op tijd stond de ambtenaar van de burgerlijke stand op de stoep en na een luid en volmondig ja van beiden volgde de hamerslag door de zoon. Daarmee was het voor elkaar en werd er toch een feestelijk tintje aan gegeven door een glaasje bubbels en een lekker gebakje.
Hierna was de energie van Brigitte wel behoorlijk op en zijn we rustig teruggereden naar het Amstelland ziekenhuis. Het warme bruidspaar met een Brammetje en onze gelukwensen maar ook sterkte wensend lieten wij ze daar achter, wij vertrokken daarvandaan weer terug naar Beverwijk. Brigitte en Michel dank voor het vertrouwen en sterkte komende periode”. (Geschreven door Richard).”
Hoe onverwacht was het, dat ons op dezelfde dag,’ s avonds het bericht bereikte dat Brigitte overleden was. Ze had de rust gevonden die nodig was om te gaan, liet Raymond weten.
Dat bericht kwam toch nog heel onverwacht en heftig binnen ………
We wensen iedereen veel sterkte en Raymond en Richard … jullie hebben in elk geval de grootste wens die Brigitte en Michel hadden nog laten uitkomen.