Jorinde, vrijwilligster bij WensenAmbulance Noord-Holland, is in het dagelijks leven verpleegkundige. Eén van haar patiënten is Kees. Voor hem vroeg zij deze bijzondere wens aan en ze ging zelf, als verpleegkundige, mee samen met chauffeur Peter.
Voor Kees is even naar buiten gaan niet meer vanzelfsprekend. Zijn gezondheid en conditie laten dat nauwelijks nog toe. Toen hem werd gevraagd of er nog een plek was waar hij graag naartoe zou willen, hoefde hij niet lang na te denken: zijn vakantiehuis in Julianadorp. Een plek waar hij al meer dan 30 jaar met veel plezier komt, maar waar hij al een half jaar niet meer was geweest. De vraag of dat nog één keer mogelijk zou zijn, bracht direct een glimlach op zijn gezicht. En zo begon de voorbereiding.
Met veel inzet werd alles geregeld. Het huis werd schoongemaakt, de tuin opgeknapt en familie en bekenden werden ingeschakeld. Een dorpsgenoot zorgde zelfs voor een uitgebreide lunch, zodat het Kees aan niets zou ontbreken.
Voordat ze bij het vakantiehuis aankwamen, werd eerst de voor Kees zo vertrouwde tulpenroute gereden. Langs kleurrijke velden en via de duinen ging de rit richting Julianadorp. Alleen dat al bracht zichtbaar genieten met zich mee.
Bij aankomst volgde een warm welkom. Er stond koffie klaar met gebak, broodjes en kroketten, een echte verwennerij. Kees genoot zichtbaar van alles om hem heen: de vertrouwde plek, de mensen, de herinneringen.
Daarna maakte hij nog een rondje over het park om afscheid te nemen van bekenden. Een waardevol en emotioneel moment.
Toen het tijd was om terug te gaan, bleef vooral één gevoel hangen: dankbaarheid. Een dag vol herinneringen en betekenis om nooit meer te vergeten.
