Al vroeg in de ochtend sprongen de twee vrijwilligers van de WensenAmbulance Noord-Holland, Pedro en Toos, door de witte wereld in de auto om in Nieuwegein de ernstig zieke, 42-jaar-jonge Maikel op te halen uit het ziekenhuis.
Maikel wilde heel graag, na tien maanden ziekenhuis, een dagje thuis zijn met zijn vrouw en vier jonge kinderen. Hij vertelde dat hij al vroeg wakker was en al in zijn rolstoel zat, enigszins gespannen en klaar om aan deze laatste thuisreis te beginnen.
Nog even snel een kopje koffie… en gaan!
Tijdens de rit viel Maikel weer even in slaap, om zijn krachten te sparen voor de dag die hem te wachten stond. Toen we aankwamen bij het huis, was het versierd met ballonnen en slingers.De kinderen kwamen zonder schoenen snel naar buiten om met papa te knuffelen.Ook Maikels vrouw was erg blij dat het gelukt was dat hij een dagje thuis kon zijn.Al snel gingen de kinderen aan de knutsel en hun eigen gangetje.
Tussendoor sprongen ze om de beurt even bij Maikel op schoot om hem een dikke kus te geven. Opa en oma kwamen langs met zelfgebakken cake, die heerlijk smaakte bij de koffie. Maikel wilde wel vier kopjes koffie, ook wetende dat dit de laatste keer zou zijn dat hij deze koffie zou drinken.
Rond 12.00 uur moest Maikel echt even een half uurtje rusten. In zijn eigen relaxstoel lukte dat prima. Daarna werd er geluncht. Na de lunch was Maikel toch nog erg moe en, als verrassing, lukte het om nog een uurtje in zijn eigen bed te slapen.
Dat had hij nooit kunnen dromen…
Af en toe dook een van de kinderen nog even bij hem in bed, maar Maikel was diep in slaap.
In de middag speelden de kinderen lekker druk met elkaar, en af en toe moest Maikel toch even papa zijn en ze waarschuwen dat ze elkaar geen pijn mochten doen.
Toen werd het tijd voor het avondeten, en Maikel mocht kiezen: het werd Chinees. Iedereen zat te smikkelen. Na het eten was het tijd om weer terug te gaan naar het ziekenhuis. Het afscheid viel zwaar voor iedereen.
Op de terugweg naar Nieuwegein, viel Maikel al na 3 minuutjes met een tevreden glimlach op zijn gezicht, in slaap.
Wat fijn dat we deze dag mogelijk hebben kunnen maken!!!